Waarom een PAS?

44.280 hectaren habitattypes zijn al aangeduid als actueel habitat

De actuele milieudrukken leggen in heel wat gebieden een belangrijke hypotheek op het bereiken van de gunstige staat van instandhouding voor heel wat Europees te beschermen habitattypes en soorten. Het meest prangend is de problematiek van de vermestende en verzurende stikstofdeposities.

In de meeste Habitatrichtlijngebieden wordt momenteel de kritische depositiewaarde overschreden. Dat wil zeggen dat het bereiken van de gunstige staat van instandhouding niet mogelijk is. De stikstof is deels afkomstig van buitenlandse bronnen, deels van verkeer, landbouw- (voornamelijk veestallen) en andere bedrijven.

Sommige bedrijven liggen in of nabij een speciale beschermingszone en hebben mogelijk een betekenisvolle impact op dat gebied. Bij een vergunningsaanvraag moeten zij een passende beoordeling voorleggen om de impact te onderzoeken.

Vanwege de omvang van de actuele stikstofdeposities, moet in principe nagenoeg elke bijkomende vergunning of hervergunning voor activiteiten die bijdragen aan de stikstofdepositie in een speciale beschermingszone, beschouwd worden als oorzaak van een betekenisvolle aantasting. Dit zou er toe leiden dat al deze vergunningsaanvragen, op grond van de passende beoordeling, geweigerd moet worden. Bestaande vergunningen zijn overigens ook gevat, in de mate dat ze medeverantwoordelijk zijn voor de verslechtering van de natuurkwaliteit en het natuurlijk milieu van de habitats.